بدون شرح

دوستان ایرانی که بدون توجه به این که ما در ایران عرب داریم به عرب ها توهین می کنند با دیدن این عکس ها ممکن است کمی احساس شرمندگی کنند.

بدون شرح

مرگ بر ...

 دوستان گرامی! در هر مقام و درجه و با هر بینش و دیدگاهی هستید خواهش می کنم تا آخر عمرتان از عبارت "مرگ بر ..." استفاده نکنید.  تاثیرات آخوند رو باید از زبان فارسی زدود. ممنون

شعری از فردوسی

در برابر بزرگی و خردمندی فردوسی سر فرود می آوریم

چو بستر ز خاكست و بالين ز خشت ---- درختى چرا بايد امروز كشت

كه هر چند، چرخ از برش بگذرد ---- تنش خون خورد، بار كين آورد 

پاسخ استاد جنیدی به توهین های شاملو به فردوسی

مقاله را در اینجا ببینید:

آقاي احمدشاملو! ترا با نبرد دليران چكار؟

مرتبط:

شش پاسخ به علی شریعتی که به فردوسی توهین کرد

پاسخ علمی استاد جلیل دوستخواه به بدگویی بیپایه شاملو به شاهنامه

پاسخ علمی استاد جلیل دوستخواه به بدگویی بیپایه شاملو به شاهنامه

از اینجا دانلود کنید:


نقد ادبی: «نقد» یا «نفی» شاهنامه؟ (نامه سرگشاده به احمد شاملو)








مرتبط:

شش پاسخ به علی شریعتی که به فردوسی توهین کرد

پاسخ استاد جنیدی به شاملو

مدونا در پیشگاه مردم ایران

باز دوباره یکی تو دنیا بدون این که از مردم ایران اجازه بگیره بدنشو به دیگران نشان داد. خدا این دفعه رو هم به خیر کنه ....

:مرتبط

برای گلشیفته

آسمان و زمین

شعری از فردوسی

كشيده همه تيغ و گرز و سنان --- همه جنگ را گرد كرده عنان

تو گفتى سپهر و زمان و زمين --- بپوشد همى چادَر آهنين

ز هرّاى اسپان و آواى كوس --- همى آسمان بر زمين داد بوس 

داستان مبارزه برای خلیج فارس

سیاوش پیشدادی

داستان مبارزه ما با عرب ها سر واژه خلیج فارس داستان جالبی است.  چندی پیش با تحلیل یک کاریکاتور ضدعرب این ایده را   مطرح کردم که  ما تا مغز استخوانمان عربی شده است و قضیه عمیق تر این حرفاست که نام خلیج فارس را حفظ کنیم. در پست دیگری گفتم که اکر فردوسی هم جای انجام کار فرهنگی می نشست و به عرب ها فحش ناموس می داد قضیه از این هم بدتر می شود و ما الان فحش ناموس عربی باید می دادیم نه فارسی چون زبان ما هم رفته بود. پست های من به اندازه کافی منفی گرفت از ایرانیان مبارز در راه وطن.

 امروز که فکر می کردم دیدم چیز های دمه دستی بیشتری هست که عمق فاجعه را نشان دهد. مثلا نام خلیج فارس: خلیج که عربی است و فارس هم عربی شده پارس است. حالا از این که 95 یا به قول مبارزان راه آزادی 90 درسد ایرانیان دین عربی دارند هم می گذریم. مخلص کلام این است که ما تا بیخ استخوان در ایدئولوژی عربی غرق شده ایم و تنها راه رهایی خودمان را در ناسزاگویی و نژادپرستی می بینیم. و به راحتی می توان شکست جنبش های ایرانی در طی این سالهارا با راه نادرست مبارزه توجیه کرد. مبارزه باید بر مبنای دانایی و فرهنگ گرایی باشد آنوقت حتی شکست هم پیروزی حساب می شود.

این مشکل یک مشکل سیاسی است که باید در سطح سردمداران یک کشور حل شود. و اصولا اینکه یک عده مردمی ادعا کنند دریایی نامش چیز دیگریست در حد تارهای صوتی آنها میماند و وجبی از خاک ایران جابجا نمی شود. کاری که از ما بر می آید به عنوان مردم یک کشور خیزش فرهنگی با مطالعه است. کدام آزادی تا بحال از  مسیر نژادپرستی و ناسزاگویی بدست آمده است؟ 

نظریه ای پست مدرنیستی در مثنوی مولوی

سیاوش پیشدادی

در پاسخ به حکم مهدور الدمی شاهین

مولوی- مثنوی- دفتر چهارم:

پس بد مطلق نباشد در جهان --- بد به نسبت باشد این را هم بدان

زهر مار آن مار را باشد حیات --- نسبتش با آدمی باشد ممات

خلق آبی را بود دریا چو باغ --- خلق خاکی را بود آن مرگ و داغ

زید اندر حق آن شیطان بود --- در حق شخصی دگر سلطان بود

آن بگوید زید صدیق سنیست --- وین بگوید زید گبر کشتنیست

گر تو خواهی کو ترا باشد شکر --- پس ورا از چشم عشاقش نگر

کی ما به جایی می رسیم که به سخن نیاکانمان باور پیدا کنیم. کی به جایی می رسیم که بدانیم اخلاق چیزی نسبی است.

پست مرتبط:

آزادی ادیان در دید ایرانیان: مثالی از شاهنامه

بازی خلیج فارس

هدف ما از این بازی خلیج فارس و عربی چیست؟ ما ایرانی ها می گیم خلیج فارس و عرب ها هم بگن خلیج عربی، اسپانیایی ها هم اگر می خواهند بگن خلیج اسپانیایی. یعنی مشکل مهمتری وجود نداره ما وقتمون را روش بذاریم؟


اگر فردوسی هم توی اون سی سال می نشست به جای سرودن شاهنامه به عرب ها فحش ناموس می داد که شاهنامه و فرهنگ و زبان ایرانی نابود می شد. اما او روی فرهنگ کار کرد

 بهتر نیست همه این بحث مسخره رو ول کنیم بریم شاهنامه بخوانیم و تاریخ بخوانیم و فرهنگ سازی کنیم؟ بهتر نیست روی  حقوق اقوام و زنان و خشکاندن ریشه دروغ در جامعه کار کنیم؟ 


 جالب این جاس گروهی خیال می کنند با دعوای لفظی (یا همان فحش ناموس) با اعراب دارند کار مفیدی می کنند. نه دوستان اصلا کار مهمی نیست. هیچ نتیجه ای نداره. از بیرون که نگاه کنی انگار دوتا بچه دو ساله سر یک شکلات به جون هم افتاده اند. 

دوبیت عرب سوسمارخور از شاهنامه نیست

تحلیل یک کاریکاتور